kunst en kunstenaars in en uit de Krimpenerwaard

In memoriam Julia van Ipenburg

Op 9 mei jl. overleed Julia van Ipenburg. Julia was polderdichter in 2018 en 2019 en lid van onze vereniging. Wij herdenken haar met de woorden van Teus Stouthart.

Julia,

Er valt nog steeds een schaduw over ons land, zacht bedekt met tranen en een verdrietig bericht. Afgelopen zaterdag overleed in Schoonhoven Julia van Ipenburg, voormalig polderdichter van de Krimpenerwaard. De familie heeft mij verzocht om een korte herinnering aan haar te schrijven.

Het is vijf jaar geleden dat ik Julia voor het eerst ontmoette tijdens de polderdichtwedstrijd. Ze was als één der laatsten aan de beurt om haar gedichten voor te dragen en het was meteen 'raak'. Soms heeft iemand het vermogen om in 'de kunst der taal' een metafoor te schrijven wat iedereen aanspreekt. Julia had dit vermogen en mocht indertijd direct de tweede prijs in ontvangst nemen. Twee jaar later toonde ze opnieuw haar talent en werd polderdichter van de Krimpenerwaard. En weer twee jaar later mocht ik dit van haar overnemen, geïnspireerd door haar gaven in de wetenschap dat ze mij steeds voor was gebleven.

Ze vertrouwde ons toe dat ze nog wel langer actief had willen blijven als polderdichter maar ze had ook andere ambities en haar deelname aan de kunstexpositie La Lecq toonde haar veelzijdigheid. Toen wij met andere dichters een Krimpenerwaards Dictee schreven toonde ze zich kritisch. Het moest wel goed zijn... hierop schreef ze zelf een tekst met een wetenschappelijke onderbouwing.

Ik herinner mij Julia als een taalkundige in hart en nieren. Zij heeft het dichterschap met vreugde gedragen. Wij verliezen in Julia niet alleen een 'Digther'... en een vriendin maar ook een kunstenaar die op een bijzondere wijze een toegevoegde waarde gaf aan haar omgeving.

Met stil verdriet nemen wij deze week afscheid van haar.

Teus Stouthart


Afscheid,

In aanwezigheid van velen, hebben we op vrijdag 15 mei op de begraafplaats afscheid genomen van Julia van Ipenburg. Ik heb namens het Dichtersgilde en de Kunstwaard onze deelneming en waardering uitgesproken naar haar familieleden. Hier aan de oevers van de Lek moet zij de inspiratie hebben gevonden voor haar gedichten. Haar moeder refereerde aan een gedicht van Julia tijdens haar eerste deelname aan de polderdichtersverkiezing. Het kan geen toeval zijn dat ik nu juist dat gedicht bij mij had....

De natuur slaat terug

Hier sliep ooit een schiereiland.
Mijlenver, een dromenland.
Wiegende wilgen, verwaaiend zand.
Gestolen kussen, verborgen schat
omgeven door golven
en t`wuivend rietland.

De kribben met hun rotsige kant
zijn gebleven.
Nu, door mensen verlaten,
komt de droom tot leven.
Op de grens van water en strand
droogt de aalscholver,
wacht de ooievaar en
banjert de bever.


Eén van ons is heengegaan,

rust zacht Julia.

Teus Stouthart