kunst en kunstenaars in en uit de Krimpenerwaard

Interview Margreet Kloosterman

Verenigingsactiviteiten

Voor de fotogalerij Wat een Jaar! interviewde Jannie van Essen Margreet Kloosterman in de tuin bij haar atelier Het Zomerpaleis. Margreet is keramiste. Een werk van haar staat afgebeeld in de fotogalerij Wat een Jaar!.

Margreet kan je vertellen wat je maakt en hoe het tot stand komt?
Ik start achter de draaischijf en ga dan aan de slag met uitgangsvormen als een cilinder, een kom, schaal of een bord. Als materiaal gebruik ik zalmkleurig bakkende klei, K123 gemengd met een roodkleurende klei.
Het draaien gebeurt heel gefocust en geconcentreerd. Ik raak dan in een flow, er is voor mij dan alleen maar ‘het draaien en de klei’.
De gedraaide vormen ga ik vervolgens veranderen door deze te versnijden, weer aan elkaar te plakken of in te deuken en daarbij steeds te testen of iets groter, kleiner, langgerekter, breder of hoger moet. Ik let hierbij goed op de verhoudingen.
Als ik denk dat de vorm helemaal goed is volgt het polijsten en de eerste stook in de elektrische oven.

Waar haal je je inspiratie vandaan Margreet?
Ik kijk naar vormen in de natuur, musea of architectuur. In mijn werk gaat het om de vorm, het hoeft niet per se op iets te lijken en het zijn zeker geen gebruiksvoorwerpen. Ook vind ik het belangrijk dat het leidt tot gesloten vormen. Al met al is het een langdurig proces en kan ik heel lang bezig zijn met één vorm.   

Margreet vertelt mij dat zij meestal meerdere exemplaren maakt van een vorm, waarover zij tevreden is. Ik vraag haar naar het waarom van meerdere exemplaren?
Ik wil mijn werk als bij elkaar passende combinaties in exposities laten zien. Toch zijn het unica, want zij pakken altijd net iets anders uit.

Als Margreet een aantal werkstukken heeft staan start het proces van het Barrel-fire stoken. Zij vertelt hierover.
De 2e keer stook ik in een oliedrum (barrel). Deze stooktechniek is primitief en wordt al eeuwen gebruikt. Het resultaat na het stoken pakt altijd verrassend uit.  

Margreet overgiet het werk enkele keren met verschillende sulfaten opgelost in heet water. Bij het stoken komen allerlei materialen te pas, zoals hout, zaagsel, walnootdoppen en papier. Zij  pakt haar werk in met allerlei materialen. Dat kan onder andere zeewier, koeienpoep, schillen van fruit, koffieprut en zout zijn. Over het stoken zegt zij:
ik stook boven op het ingepakte werk een houtvuur. Als zich een dikke laag as heeft gevormd gaat het deksel er op. Als de volgende ochtend het stook- en inpakmateriaal allemaal weg gesmeuld en ingebrand is, haal ik het werk uit de ton.  En dan kan het schoon poetsen en inwrijven met steenwas tot alles glanst beginnen. 

Hebben de gebeurtenissen in dit jaar zoals de lockdown invloed op je werk gehad ?
Je kon weliswaar de natuur in, maar ik miste het om naar een museum te kunnen. Ik miste ook werkbesprekingen met andere keramisten ondanks foto’s uitwisselen en video telefoneren. En niet met kunstcollega’s te kunnen brainstormen. Ik voelde me op mezelf teruggeworpen. Het is niet zo dat ik door de lockdown ander soort werk ging maken.

Heb je het gevoel dat je een ontwikkeling in je werk hebt doorgemaakt?
Ja zeker, na mijn keramische opleiding al zo’n 18 jaar geleden, heb ik mijn eigen pad gevonden toen ik het Barrel fire stoken ontdekte. In de loop der jaren krijg je dan meer vaardigheid. Hoewel, ik heb ook het gevoel dat hoe meer ik weet, ik ontdek hoe weinig ik eigenlijk weet. Door naar Japanse pottenbakkers te kijken en met ze te praten heb ik de schoonheid van de imperfectie leren zien. Het imperfecte geeft ruimte voor verwondering. Door andere pottenbakkers kwam ik meer over de techniek te weten, o. a. dat het proces toch enigszins te sturen is. Ook werk ik regelmatig met een collega keramiste. Van haar leerde ik goed naar vormen kijken. En soms vind ik het ook leuk om een kortdurende cursus te volgen, waarin op een andere manier wordt gewerkt dan de mijne, bijvoorbeeld hout en zout stoken of groot draaien. Hier steek je natuurlijk toch het een en ander van op wat je in je eigen werk kunt gebruiken.

Wil je tot slot nog iets zeggen?
Er moet als een ander naar mijn werk kijkt iets zijn om zich over te verwonderen. En het moet herkenbaar zijn wie de maker is.

 Margreet aan het werk

Een foto insturen van een werk uit 2020 voor de fotogalerie Wat een jaar! op de website en facebookpagina van de Vereniging Krimpener Kunstwaard kan nog het hele jaar. Wil je echter met de decemberexpositie in Ontmoetingscentrum
De Tuyter mee doen, dan is de uiterste inzendingsdatum van een werk 1 november 2020. Voor meer informatie kijk naar www.kunstwaard.nl/kunststroming2020/home/